chips en trakteren

Ik heb al eens eerder geschreven over kinderfeestjes, waar vooral Rosanna héél vaak voor uitgenodigd wordt! Erg leuk voor haar, maar volgens mij soms wel lastig voor de organiserende ouders ivm haar dieet. Nogmaals, nog steeds ben ik aangenaam verrast door alle positieve medewerking!

Een ander verhaal is natuurlijk trakteren in de klas. In Daniël's klas heb ik, op verzoek van zijn juf, voor alle ouders een brief gemaakt. Ik was eigenlijk, gezien zijn leeftijd, wel blij met haar vraag, ik zou het niet zo snel uit mezelf gedaan hebben, ik heb er niet zo'n zin in om iedereen lastig te vallen met ons "probleem", ik probeer het liefst zelf een alternatief te verzorgen. Bij Rosanna weten niet alle ouders ervan, zij heeft , als het ter sprake zou komen, inmiddels de leeftijd dat ze het best zelf kan vertellen en daarnaast heeft zij een vast groepje van vriendinnen en uiteraard weten deze ouders ervan.

Vandaag werd er bij Daniel's voetbalteam getrakteerd (bij voetbal, ja echt waar, ik was er nogal verbaasd over!) Gelukkig wordt er erg vaak chips getrakteerd en dan vooral naturel of paprika, helaas voor mijn kinderen, die blijkbaar mijn chipsvoorkeur hebben geërfd, mogen ze niet veel paprika soorten chips.
Dus inderdaad, Daniël kwam keurig thuis met een zakje naturel chips. Ik vroeg hem of hij had gezegd dat hij geen paprika chips mocht, maar toen zei hij heel erg wijs: nee hoor, dat vond ik niet nodig, ik heb gewoon gezegd dat ik liever naturel wil!!

appelflappen

Rosanna en Daniël gaan 2x per week na school naar de naschoolse opvang, in de vakanties gaan ze op diezelfde dagen de hele dag (als we niet op vakantie zijn ;-)) In de kerstvakantie zijn ze ook geweest, we krijgen voor de vakantie altijd per mail een programma zodat we weten wat de kinderen gaan doen, meestal hangt er een thema aan vast. Als ze een hele dag gaan, geef ik vaak eigen brood etc mee, dus dat zit wel goed. Heel vaak wordt er iets gebakken of gekookt, net als deze keer. De eerste week werden er kerstkoekjes gebakken, Rosanna heeft zelf heerlijke kerstkransjes gebakken met 1 van de leidsters dus dat was al een succes. In de 2e week stonden appelflappen op het programma, tja en laat ik nou net geen gv bladerdeeg in huis hebben, wel een beetje sneu voor ze maar ze vonden het evengoed heel leuk om te helpen en daarna met schone handen mochten zij alleen de vulling eten, ook lekker! De zelfgemaakte appelflappen gingen in een zakje mee naar huis, voor papa en mama bij de koffie, mjammie.
Toen ik vandaag in mijn lunchpauze over het winkelcentrum liep, ben ik toch even de gezondheidswinkel binnengelopen (daar ben ik het afgelopen jaar vaker geweest dan in de 5 jaar ervoor!) en in de vriezer vond ik daar bladerdeeg van Ton Kwakman  ik moest wel even slikken toen ik moest afrekenen, € 6,85 voor 330 gram! Morgen gaan we het meteen uitproberen, eens kijken of het wel z'n geld waard is...

To stress or not to stress

Zoals ik al schreef waren wij vorige week met Daniël bij de kinderarts, aangezien het vakantie was, zaten wij daar gezellig met het hele gezin. Onze kinderarts is niet alleen bezorgd om onze kinderen maar ook om ons, de ouders. Ze vraagt regelmatig hoe het met ons gaat, hoe wij het dieet ervaren en heeft zelfs voor mij een afspraak geregeld met een  medisch maatschappelijk werkster (quote van de ka: het is niet niks om 2 kinderen te hebben met een chronische aandoening). Ik had een goede klik met deze mevrouw, dus ik heb er zeker iets van opgestoken. Maar goed, even terugkomend op onze afspraak van vorige week, deze keer begon de ka uit te leggen dat heel veel ouders gestrest zijn als hun kinderen niet goed eten. Wederom zag ik de bezorgdheid op haar gezicht...Op zich denk ik zelf dat Bob en ik tot op zekere hoogte vrij nuchter zijn, maar eerlijk is eerlijk, ik ben er inderdaad veel mee bezig en kan dan ook oprecht blij zijn als de kinderen met smaak eten. We proberen onze kinderen niet te veel te pushen, maar dat is wel eens moeilijk, met name als ze weer met lange tanden aan hun muizenporties zitten!

2011

Allereerst de allerbeste wensen voor 2011!

Vandaag hadden we een drukke dag! Het hele huis werd namelijk opgeruimd, ik ging in de woonkamer aan de slag om alle kerstspullen op te ruimen en Bob ging met de kinderen hun kamers uitmesten en dat was wel heel erg nodig! Toen we de kerstspullen in de garage wilden opruimen, hebben we deze ook maar meteen even onder handen genomen (ook erg nodig). Daarna nog even met een grote bezem over de oprit de laatste restjes vuurwerk weggeveegd, ook weer schoon! Om de vakantie lekker af te sluiten, heb ik lasagna gemaakt, ik gebruikte lasagna van het merk Semper (Fins)
maar op één of andere manier is het toch niet helemaal geslaagd.
Het recept is heerlijk, met een bolognese gehaktsaus en bechamelsaus gemaakt van maizena. Maar die lasagna...ik weet het niet hoor. Misschien de volgende keer toch maar (ons huismerk) Schär proberen.

2010

2010 was voor ons een redelijk vervelend jaar...medisch gezien. Op 8 januari begon ons coeliakie avontuur met de 1ste afspraak voor Rosanna bij de kinderarts, wisten wij veel...we hadden totaal geen idee wat er voor ons lag. Nu beide kinderen de diagnose coeliakie hebben, zijn ze dit jaar meerdere malen bij de kinderarts geweest. Met name Rosanna, zij had de meeste klachten en een duidelijk symptoom, groeiachterstand. Dus dit moest wel gecontroleerd worden. Daniel is natuurlijk een ander verhaal..."per ongeluk" ontdekt door het familie-screeningsonderzoek. De antistoffen in zijn bloed logen er echter niet om, deze waren 200> (dit moet 8 of minder zijn). Gisteren was onze laatste afspraak in het ziekenhuis van 2010, we kregen gelukkig heel goed nieuws, de waarde van Daniël's antistoffen is gedaald naar 1, dus dat is een superresultaat. Hij was ook weer prachtig volgens de curve gegroeid, dus wij blij, dokter blij, iedereen blij!

Om dat resultaat te vieren (en natuurlijk ook omdat het nog steeds kerstvakantie is) gingen we gezellig bowlen  en daarna bij McDonalds eten (kids eten standaard en happymeal, cheeseburger zonder broodje, frietjes met fritessaus, knijpfruit of danoontje en omdat het gisteren natuurlijk feest was, deze keer ook nog cola voor allebei!).

Op naar een volledig glutenvrij 2011!!!!

2e Kerstdag - Praq

Over 2e kerstdag kan ik helaas alleen maar heel kort zijn, ik was nl zelf ziek en heb de hele dag om en rond bed en de bank doorgebracht. Bob is wel met de kinderen naar zijn familie vertrokken, we hadden nl een lunch-diner reservering in restaurant Praq . Alleen al het idee dat ik moest eten, zorgde ervoor dat ik me weer omdraaide in bed. Maar goed, er was vantevoren veelvuldig heen en weer gemaild met het restaurant over onze glutenvrije kinderen, dus ik kon ze met een gerust gevoel laten gaan.
Het was uiteindelijk ook erg goed geregeld en volgens de kinderen ook erg lekker, hun eten verschilde nauwelijks van dat van de andere kinderen en dat is met name in de ogen van Rosanna altijd erg belangrijk!
Kortom een geslaagd glutenvrij restaurant!

Kerstavond en 1ste Kerstdag

Binnenkort is het precies een jaar geleden dat we met Rosanna naar de kinderarts zijn geweest, dat betekent dat het eerste jaar glutenvrij in zicht is. De meeste gehoorde opmerking die ik hoorde van glutenvrije mensen/ouders was: geef jezelf een jaar de tijd, daarna gaat alles vanzelf. Pff dat heb ik geweten...en het klopt inderdaad ook nog. Want we hebben nu wel zowat elk feest en gebeurtenis achter de rug, verjaardagen, kinderfeestjes, vakanties, Sinterklaas, kerstdiner op school 
en dus nu Kerst! We hadden een heel druk programma, op 24 december stapten we om 1 uur 's middags in Noord-Holland in de auto om 5,5 uur later in Zuid-Limburg bij mijn ouders aan te komen. Wij zaten wel lekker warm, de kids hebben we niet gehoord, met dvd-speler, mp3-speler, de nieuwste Tina en een DS mét oplader. Maar alle opa's en oma's zaten er iets minder relaxt bij, ze waren behoorlijk in de stress over ons sneeuw-avontuur. Eenmaal aangekomen in Limburg, bleek dat er niks overdreven was, wat een berg sneeuw!!

Kerstavond kwam iedereen naar opa en oma, heerlijk hapjes gegeten, goed opletten welke hapjes de kinderen wel mochten en welke niet. Dat was niet erg moeilijk, want volgens mij is er niemand meer in mijn familie die niet alle etiketten leest!
Op eerste kerstdag ontbeten we gezellig, wij met gewone ovenbroodjes, de kinderen met een broodje uit de oven, Rosanna's favoriet: snij een ciabatta van schär open, leg er kaas tussen en doe deze 10 minuten in de oven. Héérlijk die gesmolten kaas!
's Middags gingen we naar Mercedita, koffie met gebak eten, ik had zelf een tulband en kerstkransjes gebakken, glutenvrij uiteraard.
's Middags hebben we cadeaus uitgepakt en daarna zijn de kinderen buiten gaan sleeën!
Het kerstdiner was overheerlijk, Rosanna hielp heel graag mee, het voorgerecht was haar favoriet, heerlijk toch zo'n bord waar je alles van mag eten:

's Avonds moesten we helaas weer terug, deze keer was het een omgekeerde wereld, tot aan Eindhoven was er niks aan de hand. Na Eindhoven begon het helaas te sneeuwen, maar goed 3 uur is nog altijd korter rijden dan 5,5 uur...