Coeliakie komt vaak voor in combinatie met diabetes 1, dat wist ik. Wat ik ook wist, is dat zo'n 5% van de diabetes 1 patiënten ook coeliakie heeft. Verder wist ik wat de symptomen waren om diabetes 1 te herkennen, so far so good.
Totdat Daniël eind januari een griepje kreeg en daarna moeite had met herstellen...hij bleef steeds moe en klaagde steen en been in de krokusvakantie toen we met de fiets naar de bieb gingen. Ook ging hij steeds meer drinken, hij is altijd al dorstig geweest, dus Bob vond dat ik me niet zoveel zorgen moest maken. Maar dorstig heb je in meerdere gradaties...als je merkt dat je kind "stiekem" naar de badkamer gaat om daar aan de kraan bij de drinken, dan ben je wel héél erg dorstig. En van véél drinken moet je véél plassen, ook 's avonds en soms ook 's nachts. Dus je slaapt ook weer heel weinig...Kortom, tijd om naar de huisarts te gaan. Er is niks simpelers dan met een prikje in de je vinger je bloedsuikerwaarde te meten. Dat deden we afgelopen donderdagmorgen...de rest ging als een film langs me heen. Binnen 1 tel wist ik dat het mis was, zijn waarde was nl 29 mmol/l en een gezonde bloedsuikerwaarde ligt tussen de 4,0 en 8,0 mmol/l.
Voordat ik het wist zaten we op de fiets naar huis, fiets wegbrengen, in de auto, naar het ziekenhuis, op de kinderpoli zaten ze al op ons te wachten. Na 10 minuten werden we na wat kort onderzoek naar de kinderverpleegafdeling gebracht. Eerst werd Daniël opnieuw onderzocht, bloedgeprikt, alvast een infuus aangelegd, we kregen al snel te horen dat we er snel bij waren geweest, hij was nog niet aan het verzuren, alleen een beetje uitgedroogd. Dus een infuus met vocht werd aangekoppeld. Daarna begon het circus, prikken, prikken en nog eens prikken. De diagnose was al snel 100% duidelijk. Daniël heeft naast zijn coeliakie dus ook diabetes 1. Een zware dobber voor ons allemaal.
We zijn uiteindelijk bijna 5 dagen in het ziekenhuis gebleven, deze tijd nemen ze voor je om je te leren hoe je moet prikken, rekenen en koolhydraten tellen. Want vanaf nu moeten we naast een glutenvrij dieet volgen, ook nog eens alle koolhydraten tellen die Daniël gaat eten. Het principe is in feite dat je koolhydraten wegspuit met insuline. Dus wil je iets eten (met koolhydraten) dan spuit je insuline.
Gelukkig hebben wij een heel makkelijk kind en liet hij alles relaxed over zich heen komen, wat je vorige week nog niet een kon vermoeden, gebeurt nu. Hij houdt de klok in de gaten en roept op het juiste moment dat het tijd is om te prikken en doet dit inmiddels helemaal zelf! Ook de dosis insuline en de koolhydraten zijn nog een soort van abacadabra, maar met een A score voor je reken-cito, zal dat voor hem ook snel een peulenschil worden.
We zijn nu ook binnen het ziekenhuis aan een andere kinderarts toegewezen en we hebben met haar afgesproken dat Rosanna ook naar haar zal overstappen. Verder hebben we ook afgesproken dat bij de eerstvolgende keer bloed prikken bij Rosanna ook haar HbA1c waarde zal worden gemeten, dit geeft een beeld van je bloedsuiker waarde over een langere periode. Maar we gaan er gewoon niet van uit, dit is voorlopig even genoeg te verstouwen.
Mijn stoere man bouwt een giraffe met een infuus in z'n hand!
